بِسْــــــــــــــــــــــمِ اﷲِارَّحْمَنِ ارَّحِيم: Iman

АЛЛАҺТАН БАСҚА ТӘҢІР ЖОҚ

Fri, 17 Nov 2006 06:03:24 GMT

АЛЛАҺТАН БАСҚА ТӘҢІР ЖОҚ

Кез келген адам жүрегімен қандай да бір ұлы күштің бар екендігін сезінеді. Бүкіл жаратылыс және кеңістіктегі нәрселер мұқият зерттелсе барша нәрсе өз-өзінен пайда болып қалмағандығын және оларды бір шебер жаратушы жаратқандығын сеземіз. Адамзат тарихына, ой өрістің дамуы тарихына үңілсек, жаратушы күшке болған сенім сол жаратушының бар екендігіне келтірілген дәлелдерден бұрын өмірге келгені белгілі болады. Өйткені адамның табиғатында ұлы күшке мұқтаждық деген сезім бар. Бұл сезім адам өзін әлсіз, дәрменсіз екенін сезініп өзінің күш қуаты, ақылы жетпеген әр қандай жағдайға (іске) тап болған кезде пайда болады.

Мысалы: кемеге мініп қатты толқынға кездескен кезде немесе жау қолына түскенде, не ауруға шалдығып, өлім қаупі туғанда немесе өз еркінен тыс құбылыстардың куәсі болғанда, жер сілкінсе, вулкан атқыласа, қатты нөсер жаңбырдың жаууымен жер бетін орасан зор су жайлағанда, керісінше, жайбарақат тыныш өмір барысында айналадағы жаратылыстың көркемдігін тамашалап және бұндай тамаша көріністің шебер қолдың шексіз Иесінің құдіретін мойындаған уақытта пайда болады.

Аллаһтың бар екендігіне ең үлкен дәлел -біздің галактикамыз, өзіміз өмір сүріп тұрған жер және оның айналасындағы сан жетпейтін жұлдыздар жайында ой жүгіріп ойлап көрсек, адамды таң қалдыратын ғажайыптарды көреміз. Бұларға ойлы көзбен назар салған кісінің, әлбетте жаратқан Аллаһқа иманы, сенімі артпасына лажы жоқ. Құрандағы көптеген аяттарда міне осы галактиканың жаратылысына, аспан мен жерге назар салып, ой жүгіртіп, олардың сырларын біліп, өзінің иманын күшейтіп күмәннан айырылуға шақырады.

Жүніс сүресінде:

"-Ей, Пайғамбар көктер мен жердегі нәрселерге назар салыңдар". (101) деген болса, Ағраф сүресінің 185 аятында: -"Олар көктер мен жердегі Аллаһтың мүліктеріне және Аллаһ жаратқан нәрселерге назар салмай ма?" деген. Және Құран Кәрімдегі Анкабут сүресінде 44-аятта: - "Аллаһ көктер мен жерді шындықпен жаратты, әлбетте, мұнда мүминдер үшін белгілер бар" Фуссилат сүресінде 37-аятта: -Түн мен күндіз, күн мен ай Аллаһтың белгілерінен. Күнге де айға да сәжде қылмаңдар. Егер ибадат қылмақшы болсаңдар оларды жаратқан Аллаһқа ғана ибадат қылыңдар", - делінген.

- Түн мен күндіздің алмасып тұруы білуімізше жердің өз өсінен айналуынан пайда болады. Бұл айналу Аллаһтың бар екендігіне ең айқын дәлел бола алады. Өйткені бұл айналу сондай жүйелілікпен жолға қойылған және одан бір уақыт айнымайды. Металдан жасалған бірнеше бөліктен сағат күніне бірнеше секунд қателеседі. Сондай болса да біз оны жүдә дұрыс жүреді деп мақтаймыз. Сағат пен жер шарын салыстырып көріңізші! Миллиондаған тонна ауыр жер шары бір секундқа; секундтың жартысында да қате қылмайды. Егер жер өз өсінде айналып тұрмаса, мұхиттар мен теңіздер сусыз болып қалар еді. Егер жер өз өсінен сәл ғана жәй айналса дүниедегі барша нәрсе суықтың немесе ыстықтың себебінен жойылып кетер еді.

"Тауларды көрсең тура орнынан жылжымай тұр деп ойлайсың, негізінде олар бұлт сияқты жылжып тұрады". Міне, осы аятта жердің айналуы оның бетіндегі ең үлкен тауларды мысал қылып келтірген. Таулар жерге қадалып тұрған нәрсе болғандықтан таудың қозғалуы жердің козғалуы деген сөз.

Барша әлем және адам

Көзге көрініп тұрған және көзімізге көрінбейтін бүтін барлық заттар биік құдірет иесі Аллаһ Таһала тарапынан жаратылған. Адам болса, барша әлемнен біраз кейін жаратылған. Бастапқыда жалғыз Аллаһ Таһаладан басқа бірде нәрсе жоқ еді. Хақ Тахала өзінің бар екендігін, ұлылығын, құдіретін білдіру үшін ұлы хикметімен (даналығымен) көктерді, жерді, өсімдіктерді жоқтан бар қылды. Сосын кезек адамның жаратылысына келді.

Жеріміздің "кищр" деп аталушы қабатын тексерген геолог ғалымдар жер жүзіндегі өмірді төрт дәуірге бөлген. Бұл ғалымдардың ойынша, жер жүзіндегі бірінші адамның сүйегі (скелеті) үшінші дәуірдің ақырларында Оңтүстік Африкадан табылған екен. Адамдардың жаралуы туралы Батыс және Шығыс ғалымдары арасындағы пікірлер, көзқарастар әртүрлі. Бірақ қазіргі кезде адамзат бір негізден, бір тұқымнан , бір ата және бір анадан тарқағандығын ғылым ақиқат деп тапқан. Бұл нәрсе көпшілікке сыр болмаса керек.

Аллаһ Таһала Құран Кәримде былай деген:

- "Ей адамдар! Сендерді бір жаннан (Адам атадан) жаратқан және одан оның жұбайы (Хауа ананы) жаратып ол екеуінен көп ер, әйелдерді тарқатқан Раббыларыңнан қорқыңдар" (Ниса 4:1).

Аллаһ Тахала Хужрат сүресінде былай деген:

- "Ей адамдар, ақиқатта біз сіздерді бір еркек (Адам) және бір әйелден (Хауа) жараттық және де бір-біріңізбен танысуларың үшін халықтар және тайпалар етіп қойдық... Әлбетте АллаҺ білуші , әр нәрседен хабардар". (Хужрат 49:13)

Аллаһ Таһала адамдардың атасы Адам атаны топырақтан жаратты. Ғалымдар адамның құрамында топырақ көп екендігін дәлелдеген. Және Аллаһ Тахала Құранда былай деген:

- "Ол (АллаҺ) адамды (яғни Адам алейһиссаламды) сапал сияқты құрғаған лайдан жаратты ". (Рахман 55:14)

Тағы былай деген:

- "Ол Адам баласын жаратуды балшықтан бастады, сосын оның нәсілін бір жайсыз судың негізінен жаратты". (Сәжде 32:7-8)

Және де Аллаһ былай деген:

- "Аллаһтың (құдірет илахилығына дәлел көрсететін) аят белгілерінің (бірі) Ол зат сендерді (яғни Адамды) топырақтан жаратты".

Аллаһ Таһала адамға ақыл берді, оған сөйлеу қүдіретін сыйға берді, әрбір нәрсенің атын (есімін) үйретті. Құранда былай деген:

- "Және Ол (Аллаһ) Адамға барша нәрсенің есімін үйретті". (2:31)

Міне, бұлар Құран Кәрімнен дәлелдер. Егер әрбір адам ақылын жұмсап, терең ойласа, барша әлемге, өмірге өзінің жаратылысына назар салса Аллаһты таниды және бұл нәрселердің жаратушысы бар екендігін табады.

Кімге және неге сыйыну керек

Аллаһқа серік қосудың бір түрі - нәпсінің құлы болу. Бұндай адам нәпсісі не бұйырса соны қылуға мәжбүр. Адамдарды өзіне құл қылып алған нәпсінің бір түрі мал-дүние болса, екіншісі - мансап. Мал-дүние деп аталған рақымсыз зат қазіргі көпшілік кісілердің ақылын жаулап алған. Бұл кісілер мал-дүние жинау үшін бүкіл өмірін жұмсайды. Мал-дүние деп бір-бірімен ұрысады, оның соңына түсіп, соның көзін табамын деп жаратқан иесі Аллаһ Таһаланы естен шығарады. Аллаһтың көрсеткен жолымен емес мал-дүние көрсеткен жолмен жүреді. Құран Кәрім мұсылмандарды әрқашан мал-дүние әсеріне берілмеуге шақырады:

"Ей, иман келтіргендер, сендерді мал-дүниелерің және бала-шағаларың Аллаһты еске алудан тоспасын. Әлдекім бұны істесе, міне, солар зиян тартушылар". (Мунафиқун 63:9).

Өйткені кісілерге сыйыну барша халықтар арасында кең таралған сенім. Адамдар өмірден өтіп кеткендерге өздерінше құдайдың сипатын берген. Кімде-кім бұл есімнің мазмұнын терең ойлап көрсе оның дұрыс еместігін, жарамсыздығын түсініп, пайдасыз екендігіне көзі жетеді. Өмірден өтіп кеткендер кім өзі? Ойлап көрейікші. Олар да негізінде біздердей қарапайым адамдар, жеп-ішкен, ауру болып, жазылған және ажалы жетіп өлген.

Денелерін құрт жеп, шіріп кеткен. Ал енді содан жәрдем сұрау, одан үміттену ақылға сай келе ме? Әлбетте жоқ. Кейбір адамдар - олардың рухтары денесінен ажырап шығып сол рухтар тірілермен жүріп оларды қолдап қуаттайды немесе жәрдем береді дейді. Осындай түсініктегі кісілерге сауал қоямыз: Сіз айтып тұрған рухтар кәні? Олардың түр-түсі қандай, неден тұрады? Және сізді қалай сақтап қалады?

Негізінде рух денеден ажырағаннан кейін күшсіз бір нәрсеге айналады, еш нәрсеге әсер ете алмайды. Рух тек денемен ғана күшіне еніп әсер ете алады. Тірі адам күш-қуаты бойына сыймай тұрған уақытта да көп нәрселерді іске асыра алмайды. Ал енді өліктер қалайша әсер ете алады. Кісілерге сыйыну көптеген негізсіз аңыз әңгімелердің, салт-дәстүрлердің шығуына себепші болады. Аллаһты қойып басқадан тілек тілеп жатқандар құрманың қабығына ие бола алмайды. Егер олардан сұрасаңыз тілектеріңізді олар естімейді, ал егер тілектеріңізді естісе жауап бермейді.

"Қиямет күні сіздердің Аллаһқа серік қосқан серіктеріңіз өздеріңізге қарсы шығады" (Фатыр сүресі 35:13-14) Міне, бұл аят өліктердің есітпейтіндігіне анық дәлел және олардан (өліктерден) тілеу үлкен (ширк) күнә екендігіне дәлел. Олар (Аллаһқа серік қосушылар) өздерінің істеп жатқан істерін былай түсіндіреді: "Біз бұл әулиелер пайда береді не зиян жеткізеді деп сенбейміз, бәлкім біз оларды Аллаһтың алдында шапағатшы, ақтаушы деп білеміз. Олар бізді Аллаһқа жақын қылады". Оларға жауап мынау: Исламнан бұрынғы мүшриктер де осындай сенімде еді. Бұл туралы Құран былай дейді:

- "Олар Аллаһты қойып пайда да, зиян да жеткізе алмайтын заттарға құлшылық қылады және олар Аллаһтың алдында біздің ақтаушыларымыз болады дейді: "Ей, Мұхаммед, сендер Аллаһқа көктердегі Оның білмеген нәрсесінен хабар бересіңдер ме? де. Ол (АллаҺ) олардың қосқан серіктерінен пәк. Және ұлы" (Жүніс 10:18 аят)

Бұл аят мүшриктердің өздеріне пайда, зиян үшін емес шапағат үшін істеп жатқан құлшылықтарының дұрыс еместігіне дәлел.

«Шапағат нұр» ислам тану журналы, №11 (45), қараша, 2001 жыл.

Авторы: Дайындаған Ә. КЕНЖЕМОЛДАЕВ
2006-11-15

Iшкiлiк – барлык жамандыктын козi (1)

Wed, 01 Nov 2006 09:11:30 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم ألحمد لله رب العالمين والصلاة والسلام على المبعوث رحمة للعالمين نبينا محمد صلى الله عليه وسلم

Iшкiлiк – барлық жамандықтың көзi

Ислам–адам рухына нәр, әлсiреген сенiмге дауа, нәпсiге қарсы күресте қуат бередi. Ислам адамзатты тек жақсылыққа үндеп, қоғамға зиянды нәрседен сақтануға шақырады. Адам баласы үшiн зиянды болып есептелетiн нәрсенiң бiрi – алкогольды iшiмдiктер. Бұған қатысты Пайғамбарымыз Мухаммад с.ғ.с. былай деген: "اَلْخَمْرُ أُمُّ الْخَبَائِثِ" “Iшкiлiк (яғни, адам баласын ақыл-есiнен айыратын нәрсе)–түгел жамандықтың көзi!” عن أبي الدرداء، قال: أوصاني خليلي صلى اللّه عليه وسلم: "لاَ تَشْرَب الْخَمْرَ، فَإِنَّهَا مِفْتَاحُ كُلِّ شَرٍّ" أخرجه ابن ماجه “Расулуллаһ с.ғ.с. маған: “Iшкiлiк iшпе, өйткенi, ол бүкiл жамандықтың көзi.”,-деп бұйырды.” Хадистi Әбу Дарда”адан р.л.ғ. Имам Ибн Мажаһ риуаят еттi عن ابن عباس قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم "اِجْتَنِبُوا الْخَمْرَ فَإِنَّهَا مِفْتَاحُ كُلِّ شَرٍّ" أخرج الحاكم وصححه والبيهقي “Iшкiлiктен аулақ болыңдар, өйткенi, ол бүкiл жамандықтың кiлтi.” Хадистi Ибн Аббастан р.л.ғ. Имам Хаким және Имам Байһақи риуаят еттi. Қазiргi таңда ғасырлар бойы мұсылман болған ел-жұртымыздың ұл-қыздары өз нәсiлi мен түп-тамырынан ажырап, халқының емес iшкiлiктiң перзенттерiне айналып бара жатыр. Осы күнi: “Мұсылманға Аллаһ Тағала харам еткен нәрсенi азық ету жараспайды!”, - десеңiз: “Онда тұрған не бар? Сен iшпесең-iшпе, мен iшемiн. Арақ көңiлдi көтерiп, отырыстың сәнiн кiргiзедi”, - деген жауап естисiз. Бұл аз ба?! “Алкоголь тамақтың қорытылуына және сiңiрiлуiне пайдалы деген де сөз бар. Бұл мүлдем терiс ұғым. Алкоголь құрамды арақтар ас қорытуға пайдалы болғанын қойып, қорытуды кешiктiредi. өйткенi, алкоголь сiңiру жолымен өзектi өртеу себебiнен гидрохлорды қышқылдың жұғымталдығына себепшi болады, бұл да ас қорытуға керi ықпал етедi. Алкогольдiң қайсы түрi болмасын, қанша мөлшерде iшiлсе де ас қорытуды жеделдететiн зат ретiнде қабылданбайды. Сыра мен шарап та бұдан тыс емес.” (R. Ms. Lennan, Propaqande Vd. Facts, Sanife 20, Sane Press Okkohama City, 1982) Ауыр кеселге ұшырап, арақ iшiп науқасынан сауығып кеткен, кедей бола тұрып iшкiлiкке салынып байыған, қорланып жүрiп арақ iшкеннен кейiн ел арасында абыройға ие болған пенде бар ма екен бұл дүниеде? Ондай адамды таба алмайсыз. Себебi, iшкiлiк–сау адамды ауру, байды кембағал, абыройлы кiсiнi айналасындағыларға жексұрын етедi. Аллаһ Тағала адамзатқа дұрыс жолды нұсқаушы кiтаптарын түсiрiп, тура жолға бастаушы пайғамбарларын жiбердi. Мүминдер үшiн насихат, кәпiрлер үшiн қасiрет болған Құран Кәрим: “Ей, адам баласы! Арақ iшпе! Iшер болсаң бұл дәниеде қор болып, Ақыретте азапқа душар боласың!”, - деп тұрса да, адамдар арағын қоймай келедi. Басына айықпас ауру тiлеп алып, яки перзенттерi бетiнен алып, бағынбай кеткенде барып: “Ей, Құдайым! Менi сонша қорлайтындай Саған не iстедiм?”, - деп күрсiнедi. Рас, пенде Аллаһ Тағалаға емес, өзi-өзiне iстеп, соңынан нәтижесiн көредi. Дүние қызық. Бүгiн: “Арақ iшпесең болмай ма?”, - деген сөзге қол сiлтеп, ертесiне құдайы жасаймыз, жолымыз болмаса молдекеңе барып: “Дем салып берiңiзшi.”, - деп тiленемiз. Алайда, жүректе иман, оның айғақтық белгiсi - амал болмай, берген садақамыз бен дем салдыруымыз–бос әурешiлiк. Арақ жалғыз iшкен адамға ғана кесiрiн тигiзумен шектелмей, айналасындағыларды да шарпитыны анық. Мысалы, сәбилердiң зейiн және дене мүшелерiнiң олқы болуының себебi тек қана әкенiң қатесi емес. Егер ана да арақ iшсе, ондағы сәбидiң жаратылуына дәнекер болатын аналық жұмыртқа клеткалары зақымдалып, баланың кемiс болып туылу мүмкiндiгi артады. Әсiресе, аяғы ауыр кезiнде арақ iшкен аналардың балаларында орны толмас кемдiктер болады. Аяғы ауыр кезде iшiлген арақтың қауiпсiздiк өлшемi жоҗ. Яғни, әйел қаншалық аз iшкенiне қарамай, iштегi сәбиге зиянды. Вашингтон университетiнiң докторы Анн Стрейгсгуз өз сөзiнде осы айтылғанды растаса, Питтсбург университетiнде 700 сәбиге жүргiзiлген зерттеулер нәтижесiнде бiр шыны сыра ана құрсағындағы баланың миына әсерiн тигiзедi деген қортындыға келген. Iшкiлiк iшпейтiн әйелдерге қарағанда аз мөлшерде болса да iшкiлiктi азық еткен әйелдердiң дәниеге келтiрiлген сәбилерiнiң 100 пайызының: 1. 89 % -тi әлсiз болып дәние келедi; 2. 84 % - тi болашақта психикалық қиыншылықтарға ұшырайды 3. 84 % -нiң бас көлемi тиiстi мүлшерден кiшi болады 4. 80 % -де сөйлеу мүшелерiнде кемiстiк болады 5. 80 % -нiң терiсi зақымдалған болады 6. 51 % -нiң аяқ-қол саусақтары қисық болады 7. 46 % -нiң жыныстық мүшелерiнде кемiстiк болады: 8. 41 % -нiң есту мәшелерiнде кемiстiк болады 9. 29 % -тi жүрек ауруына шалдыққан күйде туылады 10. 25 % -де көру қабiлетi төмен болады 11. 10 % -нiң бүйрегi толық iстемейдi., Жалпы, дәрiгерлер iшкiлiктi қолдану нәтижесiнде сәбидiң бойында 850-ден астам түрлi ауру пайда болады деген қортындыға келген. Аборт жасағанды, бiреудi ұрып қол, аяғын сындырғанды заң жүзiнде жазалайды. Бiрақ аяқ-қолсыз, яки ақылсыз баланың дүниеге келуiне себепшi маскүнем ана, не әкенi заң қалай жазалайды? Рас, ондайлардың жазасын заң бере алмайды, ондайларды Аллаһ Тағала жазалайды. Араққа салыну туралы әңгiме қозғалса, бiздi басқалар бұзды деймiз. Былай айтуымыздың жөнi бар ма? Қол-аяғынан байланып, зорлап аузына арақ құйылып жатқан кiм бар? өз дiнiмiздi қараңғылық деп, Батыстың адам табиғатына жат “мәдениетiн” жөн көрмегенiмiзде халықты iшiнен шiрiтiп жатқан қазiргi “мәдени жетiстiктерге” қол жеткiзер ме едiк?! Осы күнi iшкенде де жәй емес, мәдениеттi iшедi. Шайтанның бас жәрдемшiсi-тамада сайланады. “Жақсы сөз”, яғни “тост” айтылады. Деннiң саулығы, бақыт тiленедi. Кiмнен? Әлбетте, Аллаһ Тағаладан! Расында бiз көп жағдайда Аллаһ Тағаланың емес, нәпсi мен лағынетi шайтанның айтқаны-мен жүрiп кетемiз. Мысалы, жаңа әйге кiргенде алдымен молданы шақырып, Құран оқытып, құдайы жасаймыз да, соңынан арақ пен сауабымызды жуып-шаямыз. Жастардың некесiн мұсылманша киып, артынша арақ iшiп, жастарға: “Тойларың құтты болсын!”,–деп тiлек айтамыз. Ақиқатына келер болсақ, Тәңiрiмiз харам деп белгiлегенiн судай сiмiрiп тұрып тiлеген тiлектi бере ме екен Жаратушымыз? Осының барлығы, бiрiншiден–түсiнбеушiлiк, екiншiден–дiнге деген күпiрлiк пен екi жүздiлiктiң салдарынан болатын нәрсе. Түсiнбеушiлiкпен iстеген күнәнi Аллаһ Тағала кешiредi. Ал бiлiп, түсiнiп тұрып iстеген күнәнi ше? Бiзге көп жағдайда: “Бұл күнә ғой. Мұны неге iстейсiң?”,–десе: “Мен оны бiлмедiм.”,–деп жауап беремiз де, сол бiлмедiм деген нәрсемiздi айналып барып қайта iстеймiз. Сонда бiз кiм болғанымыз?! Аллаһ Тағаланың харам деген нәрсесiн өзiмiзге халал еткен соң мұсылмандығымыз не болады? عن محمد المنكدر قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم "مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ صَبَاحًا كَانَ كَالْمُشْرِك بِاللهِ حَتَّى يُمْسِي، وَكَذَلِكَ إِنْ شَرِبَهَا لَيْلاً كَانَ كَالْمُشْرِك بِاللهِ حَتَّى يُصْبِحَ، وَمَنْ شَرِبَهَا حَتَّى يسكر لَمْ يَقْبَل اللهُ لَهُ صَلاَةً أَرْبَعِينَ صَبَاحًا" أخرج عبد الرزاق “Таңертең iшкiлiк iшкен адам күн батқанға дейiн Аллаһ Тағалаға серiк қосқан сияқты болады, ал күн батқаннан кейiн iшкiлiк iшкен адам таңертеңге дейiн Аллаһ Тағалаға серiк қосқан сияқты болады. Аллаһ Тағала iшкiлiк iшкен кiсiнiң қырық кәндiк намазын қабыл етпейдi.” عن الحسن. أن النبي صلى الله عليه وسلم قال "يلقى الله شارب الخمر يوم القيامة وهو سكران، فيقول: ويلك، ما شربت؟! فيقول: الخمر. قال: أو لم أحرمها عليك؟ فيقول: بلى. فيؤمر به إلى النار" أخرج عبد الرزاق “Нәби с.ғ.с. айтады: “Iшкiлiк iшетiн адам Аллаһ Тағалаға Қиямет күнi мас күйде жолығады. -Ей, сорың құрғыр, не iшiп алғансың? –дейдi Аллаһ Тағала. - Арақ.- дейдi ол. - Мен оны саған харам етпедiм бе? - Иә, харам еткесiн. Осыдан кейiн Аллаһ Тағала оны отқа тастауға бұйырады” Хадистi Хасаннан р.л.ғ. Абдур-Раззақ риуаят еттi Айтылған сөзге сәйкес келмеген осындай амал адамгершiлiктен айырады, иман әлсiрейдi, зiкiрден қалады. Зiкiрден қалған жүрек өлi жүрекке айналады. Нәтижеде адам санасын иман емес, нәпсi билейдi. Халал мен харамның айырмасы болмай қалады. Күнәға ойланбай барған пенде Аллаһ Тағаланың азабын ұмытып қояды. Нәпсiнiң құлы болу дегенiмiз осы. Көбiнесе адам баласын нәпсi мен шайтанға құл ететiн–имансыздық. Бұл түрдегi иман иман болмайды да, Аллаһтың азабынан пана болмайды. Мысалы, ұрлық жасап тұрып Аллаһтан пана тiлеу немесе пара алып тұрып Аллаһтан кешiрiм сұрау. Осы жағдайда Аллаһты еске алудың не пайдасы бар? Әкесi мен ұлы, атасы мен күйеу баласы қосылып iшедi. Соңынан ұлы әкесiн балағаттап, күйеу әйелiн сабайды. Сонда баласының балағатын естiген, күйеуiнiң тепкiсiн жеген бишара кiмге барып шағымданады? Осындай сорақылықтың куәсi бола тұрып, iшiмдiктен бас тартпайтындар бар. Бұл–“есектей қырсық” деген атаққа лайық болғандар! Алайда, есектiң өзi олардың теңi емес. үйткенi, есек тәрбиеге көнiп, айтқаныңа жүредi. Кей мемлекеттерде iшкiлiкке қарсы түрлi шаралар қолданылған болатын. Соның ең соңғысы “қайта құру” дәуiрiнде болғаны бар-шамызға мәлiм. Сонда сол шараларды жан-тәнiмен қолдау орнына көп адам: “Ендi арақты аз iшетiн болдық” , - деп наразылық бiлдiрдi. Iшкiлiктен қол үзбеудiң түрлi жолдары қарастырылды. Тойда iшкiлiк қойылмасын делiндi. Алайда, айтылған сөз-сөз болып, амалға асырылмады. Дастархандардағы бiр шәйнекте шәй болса, екiншiсiнде арақ болды. Осы айлаларынан көңiлдерi жәй тауып, нәпсiлерi шаттыққа бөлендi. Бұдан асқан надандық бар ма?! Бойына арақ сiңген адамның маскүнемдiктен қайтуы қиын. Бұл-Аллаһ Тағаланың емтиханы. Ал, Аллаһ Тағаланың рахымына қол жеткiзу үшiн имандылық пен игiлiкке бейiмдiлiк қажет. Аллаһтың рахымына лайық болған иманды кiсi ғана нәпсiсiн жеңiп өзiн жамандықтан қайтарады. Сүйтiп емтиханнан өтедi. Нәпсiге қарсы күресу әлсiздiк еткен, қалау еркiне билiк жасай алмағандар Тәңiрiмiздiң рахымына қол жеткiзе алмасы анық! Имандылықты зәулiм ғимаратқа ұқсатсақ, оған кiру үшiн алдымен жанына бару қажет. Оған барар жолдар түрлi бәлемен тоғытылған. Имандылық ғимаратына сiздi бiреу көтерiп кiргiзбейдi. Оған еңбектенiп кiру–пенденiң мiндетi. Бал ара ұясының есiгiндегi күзетшi аралар жаман гүлге отырған араны ұяға кiргезбейдi екен. Сол сияқты имандылық ғимаратына да аузынан арақ иiсi мөңкiгендер кiргiзiлмейдi. Олардың орыны имандылық сарайы емес, дозақ. Нәпсiнi тәрбиелеудiң бiрiншi шарты–тәубеге келу. Тәубеге келу дегенiмiз басы ауырғанда: “Болды! Мен ендi iшпеймiн”, - деп, ертесiне арақты көргенде көзi жайнау емес. Тәубеге келу дегенiмiз: 1. Күнә iстеуден бас тарту 2. Күнә iстегенiне өкiну 3. Тәубеге келгеннен кейiн күнәлi iсiн қайталамау. Осы өш шарттарды орындаған жан шынайы тәубе еткен болып, оның қылмыстары ғапу болады. ‏ Iшкiлiк iшу–жамандыққа жол ашу. Iшкiлiк дайындайтын және оны ел арасына тарататындар халықтың санасын уландырып, оның болашағына қиянат қылып жатқан ең қауiптi де, қатерлi қылмыскерлер. Сондықтан да Пайғамбарымыз Мухаммад с.ғ.с.: "اَلْخَمْرُ أُمُّ الْخَبَائِثِ" “Iшкiлiк–бүкiл жаманшылықтың көзi!”,–деп, iшiмдiкпен байланысы барларға ескертiп: عن أنس: قال النبي صلى الله عليه وسلم: "لَعَنَ اللهُ الْخَمْرَ وَشَارِبَهَا وَسَاقِيهَا وَبَائِعَهَا وَمُبْتَاعَهَا وَعَاصِرَهَا وَمُعْتَصِرَهَا وَحَامِلَهَا وَالْمَحْمُولَةُ إِلَيْهِ وَآكِلَ ثَمَنِهَا" “Аллаһ Тағала арақты, оны iшушi мен ғайып берушiнi, сатушы және сатып алушыны, дайындаушы мен дайындатушыны, алып келушi мен алып келтiрушiнi және арақтан күн көргендi лағынеттедi!”,–дейдi. Әлбетте, көкiрегiнде иманы бар адам Пайғамбарымыздың с.ғ.с. бұл ескертпелерiне құлақ асып, Аллаһ Тағаланың қаһарынан сақтанады. Ислам келуден бұрын арабтар күндiз-түнi iшкiлiк iшумен әлек едi. Соның нәтижесiнде сау адамның басына симайтын қылмыстар жасалып, қан төгiлiп жататын. Ислам келгеннен кейiн һижраттың үшiншi жылында ғана iшкiлiкке үзiлдi - кесiлдi тыйым салынды. Одан бұрын түсiрiлген аяттарда iшкiлiктiң зияндылығы туралы уағыз-насихаттар айтылған едi. Исламның даналығы да осында. Ең әуелi Нахл сөресiнде: ] وَمِنْ ثَمَرَاتِ النَّخِيلِ وَالأَعْنَابِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَرًا وَرِزْقًا حَسَنًا إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ [ “Құрма ағаштарының жемiстерiнен және жүзiмдерден арақ, әрi жақсы қорек жасап аласыңдар. Рас мында ойлаған елге анық үлгi бар.”,–делiнгендi. Нахл сөресi, 67 аят. Бұл аятта iшкiлiк пен халал ризықтың бiр-бiрiнен айырмашылығы болатындығы, жүзiм мен құрмадан дәмдi тағамдар, тәттi сусындармен қатар адамды мастандыратын iшкiлiктi де жасау мүмкiн екенi ишара етiледi. Кейiн Бақара сөресiнiң 219 аятында: ] يَسْأَلُونَكَ عَنْ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِمَاӘ [ “Мухаммад с.ғ.с.! Олар сенен iшкiлiк пен құмар ойнаудың үкiмiн сұрайды. Сен: “Оларда үлкен күнә мен адамдарға пайда да бар, алайда оның күнәсi пайдасынан тым зор”,- деп айт.”,–деген насихаттық мағынадағы алғашқы үкiм ендi. Бұл аяттағы “хамр” сөзi–адамдардың ақыл-есiн кетiрiп, оларды түрлi жамандықтарға жетелейтiн iшiмдiктер. Адамдардың көбi осы аяттағы: “Адамға пайдасы бола тұрып.”,-деген жерiн оқып: “Арақтың пайдасы да бар екен. Пайдасы бола тұрып оған неге тыйым салынады? Арақ та, нан сияқты бидайдан жасалады. Демек, оны iшсек болады!”,-деген ойға барады. Пайдасы дегенiмiз-арақ iшкен адам уақытша болса да, уайым-қайғысын ұмытып көңiлi көтерiледi. Алайда, бәрi бiр зияны шаш-етектен: 1. Бастың ауруы 2. Көздiң бұлдырауы 3. Ақыл-сана, абырой, намыстан айырылуы 4. Организмнiң ауруларға қарсы тұратын күш-қуатының жойылып, әлсiреуi; 5. үйi, жұрт арасындағы топалаң 6. Ми, бауыр, жүректiң зақымдалуы 7.Iшкiлiк әсерiмен iстелген зорлық, зомбылық, ұрлық, кiсi өлтiру сол “алданыш ләззаттың” орнын артығымен басады. Адамдардың өзара рахым, мейiрiмдiлiк қасиеттерiнен айырылып, жанжал шығару, сана мен дененiң қатар улануы, үлкен қылмыстарға баруы–осының барлығын Құран iшкiлiк пен құмар ойнағанға байланыстырады. Мұндағы мақсат–адам баласын iшiмдiк iшу және құмар ойнаудан сақтандыру. Жоғарыдағы аят енгеннен кейiн мұсылмандардың бiразы iшкiлiктi тастаған. Алайда “пайдасы да бар деп айтты” деп iшкiлiктен тартынбай, әлi де ойын-сауықтарымен жүргендер баршылық едi. Соның бiрi-ұлы сахабалардың бiрi Абдурахман ибн Ауф бiр күнi кешкi асында шарап iшiп, кейiн шам намазына имамдыққа өттi. Намазда “Кәфирун” сөресiндегi: “Сендер (яғни, кәпiрлер) құлшылық еткен нәрселерiңе мен құлшылық етпеймiн.”,- деп оқудың орнына, iшiмдiктiң әсерiмен: “Сендер (яғни, кәпiрлер) құлшылық еткен нәрселерiңе мен де құлшылық етемiн.”,-деп, аяттағы төрт жерiнде сiзде “етпеймiн” деген мағынаны пайда ететiн “лә” шылауын тастап кеттi. Мағына бөтiндей өзгерiп кеттi, шамалы ақылы барлардың естерi шықты. Осыған байланысты Пайғамбарымызға с.ғ.с.: ] يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَقْرَبُوا الصَّلاَةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى حَتَّى تَعْلَمُوا مَا تَقُولُونَ [ “Ей, мүминдер! Не айтып жатқандарыңды бiлмейiнше мас күйде намазға жақындамаң-дар!”,–деген аят түсiрiлдi. Ниса сөресi, 43 аят. Бiр отырыста iшiмдiк әсерiмен қызу күйге түскен муһажирлер (Мадинаға Меккеден келген мұсылмандар) мен ансарлардың (Мадинадағы мұсылмандар) әрқайсысы өздерiн мақтай бастады. Мақтанудың соңы қызғаныш, ренiш, төбелеске ұласты. Қару қызметiн дастарханда жатқан мөжiлген сәйектер атқарды. Ертесiне мастығы тарап, есiн жинаған мұсылмандар iстеген iсiнен опық жеп, өкiнiштi күйге түстi. Осы оқиғадан кейiн Маида сөресiнiң 90-91 аяттары уахи етiлiп, iшкiлiкке толық тыйым салынды. ] يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلاَمُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (90) إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمْ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَعَنْ الصَّلاَةِ (91) [ “Ей, мүминдер! Арақ, құмар ойнау, бұттарға табыну, оларға мал шалу және бал ашатын шыбықтар ластық, шайтанның iстерi. Одан сақтаныңдар. Сонда ғана Аллаһтың азабы-нан құтыласыңдар. Негiзiнен шайтан арақ және құмар ойын арқылы араларыңа алауыздық, әрi кек салып, Аллаһты еске алудан және намаздан қалдыруды қалайды.” Маида сөресi, 90-91 аят Осы аяттар түсiрiлгеннен кейiн Мадинадағы мұсылмандар әйлерiнде болған iшкiлiктердiң барлығын төккен болатын. Анас ибн Малик бұл оқиғаға қатысты: “Iшкiлiкке тыйым салын-ғаннан кейiн бiз үйлерiмiздегi арақ-шарапты көшеге шығарып төктiк. Төгiлген iшiмдiктiң көптiгi сонша бiрнеше күн бойы Мадинада төгiлген iшкiлiктiң иiсi мөңкiп тұрды.”,-деген. Пайғамбарымыз с.ғ.с. Мадина тұрғындарынан үйлерiндегi арақ- шарапты шығаруын бұйырып, ыдыстардағы iшкiлiктi өз қолымен төктi. Әрi сол күнi: عن أنس: قال النبي صلى الله عليه وسلم: "لَعَنَ اللهُ الْخَمْرَ وَشَارِبَهَا وَسَاقِيهَا وَبَائِعَهَا وَمُبْتَاعَهَا وَعَاصِرَهَا وَمُعْتَصِرَهَا وَحَامِلَهَا وَالْمَحْمُولَةُ إِلَيْهِ وَآكِلَ ثَمَنِهَا" “Аллаһ Тағала арақты, оны iшушi мен ғайып берушiнi, сатушы және сатып алушыны, дайындаушы мен дайындатушыны, алып келушi мен алып келтiрушiнi және арақтан күн көргендi лағынеттедi!”,–деген сөзiн айтты. Осы оқиғадан кейiн сахабалардың ешбiрi де iшiмдiк iшпеген және оның саудасымен айналыспаған. Американдық академик, профессор доктор Жулиус Херш өзiнiң маскүнемдiкке қатысты еңбегiнде былай деген: Мухаммад с.ғ.с. Құран арқылы арақты шектеп және ғасырлар бойы үлкен бiр адамзат тобын арақтың зардабынан қорғай бiлген. Бұл нәтижеге ХХ ғасырдағы җркендеген Америкада әртүрлi ұрандарға және ғылыми дамуларға қарамай қол жетпеген.”

Жалғасы

Musılman men Xırïstan arasındağı dïalog

Wed, 01 Nov 2006 08:52:30 GMT

Musılman men Xırïstan arasındağı dïalog

Musılman : Bul ğalamdı ,seni jäne bizdi kim jarattı ?
Xırïstan: Allah
Musılman : Allah degen kim ?
Xırïstan : Ïsa
Musılman :Onday bolsa senşe Ïsa şeşesi Maryanı da jarattıma ? Özinen burın kelgen xaziretï Mwsanı jarattıma ?
Xırïstan : Ïsa Allanıñ balası
Musılman:s söziñğ negizdelgende ol Allanıñ balası bolsa,onıñ darğa asılıp ketkenine senesiñbe ?
Xırïstan: Ya,senemin
Musılman: bul degeniñ Allah balasın dardan qutqara almadı degendik bolmayma ?
Xırïstan: Allah balası Ïsanı adam balalarınıñ qatelikterin köterw üşin jiberilgen ... demekşi bolğanım ol Maryamıñ qursağında payda bolıp,Yesw degen adam bolıp müjesemdpsken.
Musılman: Pärwardïgar anasınıñ işinde 9 ay damıp ösip jetilgen,onan twılıp oqwdı üyirenip ,erjetken soñ jäkirtterine üïpetken .joïtter qarsı şığıp,bir jäkirtiniñ satqındığında ustalıp qaladı Joytter onı şegelep öltiredi,odan üş kün ötken soñ kökke şığıp ketw üşin qabirinen turadı.
Seniñşe osınşa tragedïyalarğa ata quday razı bolama?
Musılman: Külli älem,kün jüyesi,payğambar jäne barıq adamdardı jaratqan täñiri osıma ?
Musılman: Quday qabırında üş kün öli jatqan kezde älemdi kim basqarğan ?
Musılman:eger Ïsanı atasız twılğandığı üşin täñiri dep senetin bolsa,Ïsağa qarağanda Adam ğalayhyssalam layıqtıraq bolar edi .üytkeni ol atasız da anasız da twılğan ? solay emespe ??
Musılman:Ïsa darğa asıldıma ? soğan senesizbe ?
Xrïstan: Ya
Musılman: onday bolsa İnjil Loqanıñ 24- bölimi 36--41 betterinde nedelgendigen esti : « Kim darğa asılsa ol malğun» senşe Ïsa darğa asılwğa unap,malğundardan bolwğa razıma?
Xrïstan: Eşbir Xrïstan bonday demegen.
Musılman: sender Bolıs dep ataytın bilgirleriñniñ sözin estip qoy. Ol senderdiñ nazarlarıñda qasïetti adam esepteledi, Ğällanïlikterge jazğan Rïsalesiniñ 3- bölimi 13- betinde mınaday degen : « äziret Ïsa bizdi qutqarıp qaldı,ol biz üşin malğun boldı üytkeni ağaşta darğa asılıp ölgenderdiñ barlığı malğun dep jazılğan?
Musılman: kördiñbe ey biz Mäsïh Ïsa ğalayhyssalamdı senderden artıq köremiz,sender qaralağan ayıptardan päk dep qaraymız .

Tağuttan saqtanıñız !!

Wed, 11 Oct 2006 03:26:18 GMT

TAĞWTTAN SAQTANIÑIZ!

Ulı Allah Ta'ala Quran Kärimniñ "Naxl" süresinde bükil payğambarlardıñ elşilik mindetterin eki negizge tireydi. Adamzat balasın tağwttan jäne tağwtqa qulşılıqtan tıyıp Allah Ta'alağa qulşılıq etwge şaqıradı. Dinimizdi bilip özimizdi musılman dep sanağannan beri tağwttıñ ne ekenin jäne odan saqtanw joldarın izdestirip kördiñiz be?

Tağwt — adamdardı Allahtan jäne Oğan degen qulşılıqtan uzaqtatw, özine qulşılıq etwge şaqırğan kez-kelgen närse. Zaman jäne mekenge baylanıstı qubılmalı keledi. Adamzat aldına keyde bir put, keyde bir perğawın, keyde bir äwlïe, keyde bir tarïqat, keyde bir partïya, keyde bir ïdeologïya bolıp şığadı.

Bizdiñ qoğamda bunday närse kezdese me? Ärïne jan jağımızğa oy jügirtpey, Allah Ta'aladan järdem tilemey qaraytın bolsaq, bizdiñ qoğam tağwttan päk bolıp köriner. Qalağan adam meşitke barıp namazın oqï aladı. Qalağan adam oraza ustay aladı. Jastarımız Qudayga şükir dinge bet burıp, juma künderi meşit tügili awlasına sıymay qalğan künderdi ötkerdik derimiz anıq.

Ärïne bunı ötirikke şığara almaymız. Biraq tereñirek oylanıp körelik. Tağwt adamdardıñ Allahqa degen qulşılığında eki täsilmen kedergi boladı eken. Birinşisi, küş qoldanw, zorlıq-zombılıq arqılı Allah Ta'aladan uzaqtatw. Adamdarğa küş qoldanw arqılı "Allah Ta'alağa qulşılıq etpeysiñ!" deydi. Bunı tarïx betterinen köre alamız. Mäselen, Asxabı-Wxdwd, ïmannan qaytpağan mümïnderdi ottı şuñqırlarğa tastağan. Bul tağwttıñ birinşi jolı.

Ekinşi täsilde birinşi täsildegidey küş qoldanbaydı, biraq nätïjesi birinşisinen öte qawipti boladı. Bul täsilde küş qoldanıp "Allah Ta'alağa qulşılıq etpeysiñ"demeydi. Adamdarğa namaz, oraza, xaj sïyaqtı ğïbadattarda kedergi bolmaydı. Adamdardan biraq närseni kütedi. Ol — Allah Ta'alağa da, äri özine de qulşılıq etkizw!

Tağwttardıñ aqılşısı bolğan şaytan Allah Ta'alamen birge basqa bir närsege qulşılıq etw — tek Allah Ta'alağa ğana qulşılıq emestigin biledi. Ïslam dininde tawxïd eñ ülken negiz bolıp keledi. Älemderdiñ Rabbısı Allah Ta'ala Özimen birge basqa birewge qulşılıq etkenge eşqaşan razı bolmaydı, bunday qulşılıqtı qabıl etpeydi.

Bizge şarï'at nelikten "Lää ïläähä ïllallah" dep aytwdı mindetteydi. Payğambarımız salla Allahw aleyhï wä sällam 13 jıl boyı nege namazğa, orazağa emes, tek bir söz "Lää ïlääha ïllallahtı" aytwğa şaqırğandığın oylap kördiñiz be?

Siz balañızga: "Ulım, men seniñ äkeñmin, menen basqa seniñ äkeñ joq!" dep osı künge deyin aytıp kördiñiz be? Joq, ärïne. Bul sözdi siz tek qana balañızğa basqa birewler& "Men seniñ äkeñmin" degen jağdayda ğana aytasız, solay emes pe?

Ärdayım kälïma tawxïdti jürekte ustawdıñ xïkmeti, sırı sonda! Allah Ta'aladan basqa ïläh joq, biraq bu dünïede bizderge ïläh ekendigin körsetken köptegen närse bar. Allah Ta'ala bizderdiñ "Lää ïlääha" dewimiz arqılı solarğa tötep berwimizdi qalaydı.

Birde Payğambarımız salla Allahw aleyhï wä sällam «Täwbe» süresiniñ 31-şi ayatın oqïdı: "Olar ğalımdarı men din adamdarın jäne Marïyam ulı Ïsanı Allahtan özge täñir qılıp aldı". Äli xrïstïan, musılmandıqtı qabıl etwge kelgen Adï bïn Xatïm bunı estigende bılay deydi: "Ïä, Allahtıñ Elşisi, xrïstïandar olarğa tabınbaydı ğoy". Payğambarımız salla Allahw aleyhï wä sällam bılay jawap beredi: "Ïä, tabınbaydı. Biraq olar adal närseni aram, aram närseni adal qıladı. Olar da munı qabıl etip, moyınsunadı. Mine olardıñ din adamdarına qulşılığı osı". (Termïzï. Swnan 5/278).

Qündelikti ömirimizde är basqan qadamımızdı qadağalawdı, Allah Ta'aladan basqa närselerge tabınbay, şınayı ïmanmen "Lää ïlääha ïllallah" dey bilwimizdi Allah Ta'ala näsip etsin. Aqırette jüzimiz jarıq bolsın. Ämïn.

"MUSILMAN" jwrnalı, №7-8 (şilde-tamız) 2006j.

Avtorı: Baqıtjan OSPANOV, dintanwşı
2006-09-04

http://www.qazaq.kz/?act=readarticle&id=1392

ЗЕКЕТ

Wed, 11 Oct 2006 03:17:20 GMT

Сүйкімдім! Сені «Неге адамдар бәрі бірдей емес, біреу - бай да, біреу - кедей, біреуде бәрі бар да, біреудің түгі де жоқ?» - деген сұрақ ойландырған шығар? Аллаһ Тағала адамдардың адалдығын, мейірімділігін, жомарттығын байқап көру үшін біреулерге көп байлық сыйлады. Оларға малдарының, дүниелерінің белгілі бір бөлігін кедей-кепшіктерге таратып отыруды бұйырды. Шамасы жеткен мұсылман өзгелерге көмектесуі керек, кедей-кепшікті кемсітуге, қорлауға болмайды. Аллаһ Тағала қайырымсыз байдан гөрі шыдамды, қанағатшыл кедейді жақсы көреді. Сондықтан, кедейлер жоқшылыққа сабыр етіп, байлар жоқ-жітікке зекет (мал, ақша, садақа) беруге міндетті.

ҮШ ЖІГІТ

Баяғыда бір елде үш жігіт өмір сүріпті, олардың біреуі алапес, бірі таз, енді бірі соқыр екен. Аллаһ Тағала оларға сынау үшін періштені жіберіпті. Періште алапеске адам бейнесінде келіп:

- Қандай арманың бар? - деп сұрайды.

- Денем мынау кеселден тазарып, жұрт жиіркеніп қарамайтындай болсам екен, - дейді ол. Періште қолын тигізе салысымен, оның денесі дерттен тазарып шыға келеді.

Сосын періште:

- Қандай мүлкің болғанын тілейсің? - дейді.

- Көп түйем не сиырым болса екен, - дейді жігіт.

Періште оған боталы түйе тарту етіп:

- Малың көбейіп, саған Аллаһтың жақсылығы болсын, - деп онымен қоштасып, тазға келеді. Одан да:

- Қандай арманың бар? - деп сұрапты.

- Басымда әдемі шашым болса, жұрт келеке етіп күлмесе екен, - дейді таз.

Періште қолын тигізуі мұң екен, ол да дертінен айығып, қою шашты жігіт боп шыға келеді.

- Қоралы сиыр немесе келелі түйем болса, - деп тілейді жігіт. Сол-ақ екен, оған сауын сиыр тарту етілді.

- Малың көбейіп, саған Аллаһтың жақсылығы болсын! - дейді періште. Сөйтіп ақырында соқырға келіп, тілегін сұрапты.

- Аллаһ Тағала маған бұрынғыдай жарық дүниені көрсететін көз берсе екен, - дейді зағип.

Аллаһтың құдіретімен оның да көзі жазылып, қалпына келеді. «Қандай мүлік тілейсің?» - деген сұраққа:

- Азын-аулақ уақ мал болса жетеді, -деп жауап беріпті зағип. Періште оған уақ мал сыйлап:

- Малың көбейіп, саған Алланың жақсылығы болсын, - деп жөніне кетіпті.

Бір күні періште алапес мүсәпір адам бейнесіне еніп, алғашқы жігітке келеді.

- Мен бір мүсәпір жолаушы едім, азығым таусылды. Алдымен Аллаһқа, сосын сізге үміт артып тұрмын.

Сізге осындай көрікті келбет және дүние-мүлік берген Аллаһтың атымен сұраймын, маған бір түйе беріңіз, сапарымды жалғастырайын, - деп сұрайды ол.

- Бұл түйелерді саған бере алмаймын, мен бұларды ата жолымен мұраға алғанмын, - деп сараңдық танытып, әлгі жігіт бермейді. Періште болса:

- Бір кездегі адамдар жанына жолатпайтын алапес сен емес пе ең? Байлықты да саған Аллаһ бермеп пе еді? Егер жалған сөйлесең, Аллаһ сені баяғы қалпына келтірсін, - депті.

Аллаһты ұмытқан жігіт малынан да, көрікті келбетінен де айырылып, алапес қалпына түсіпті.

Сосын періште таз бейнесінде екінші адамға келеді. Ол да бірінші жігіттің айтқанын қайталайды. Сөйтіп таз қалпына қайта келеді.

Ақыры періште соқыр кейпінде үшінші жігітке келіп көмек сұрайды.

- Ей, мүсәпір! - дейді ол жігіт, - кезінде мен де зағип болғам. Аллаһ маған қайтадан көз берді. Мынау - Аллаһтың берген дәулеті, қалағаныңша ала бер, мен сенің қолыңды қақпаймын. Аллаһтың қалауы болады.

Сонда оған періште былай деді:

- Дәулетің өзіңе бұйырсын. Бұл сендерге жіберілген сынақ болатын. Аллаһ саған разы болды, ал анау екі жолдасың Оның қаһарына ұшырады.

ЗЕКЕТТІҢ АРТЫҚШЫЛЫҒЫ

Жәннат есігінің алдында төрт кісі тұр екен. Олардан жәннатқа кім бірінші кіруге лайық екенін анықтау керек болыпты. Олардың бірі - мұсылманның бес парызын түгел өтеген кісі, екіншісі - шиит, үшіншісі - ғалым, төртіншісі - зекет берген кісі екен.

Әуелі бес парызды өтеушіден:

- Саған жәннатқа лайық амалдарды жасау керек екенін кім айтты? - деп сұрапты.

- Маған Исламның барлық бес парызын - иман келтіру, намаз оқу, ораза ұстау, зекет беру және қажылықты орындау арқылы жәннатқа баратынымды ғалым айтты, - депті ол.

- Маған да Алла Тағала Құран арқылы түсірген хақ дін - Исламның жолында соғысқа шығып, сонда өліп кетсем, жәннатқа баратынымды айтқан ғалым, - депті шиит.

Сонда ғалымнан:

- Сен мұның бәрін қайдан білдің? - деп сұрапты.

- Мен алыс елге барып оқып, іздендім. Ал, менің оқып, білім алуыма, ізденуіме жағдай жасаған, қаржыландырған зекет беруші, - депті ғалым.

Содан бәрінен де зекет берушінің еңбегі артық бағаланып, жәннатқа бірінші боп кіруге лайық деп табылыпты.

ӨТЕЛМЕЙ КЕТКЕН ЗЕКЕТ

Салаба есімді сахабаның дүние-мүлікке, байлыққа құштарлығы ерекше болыпты. Күндіз-түні баюды армандаған ол ақыры Пайғамбарымызға (с.ғ.с.) келіп былай депті:

- О, Аллаһтың Елшісі! Мен үшін «бай болсын» деп Аллаһқа дұға етіңізші!

Пайғамбарымыз оған:

- Шүкірін өтей алатын аз малың шүкірін өтей алмайтын көп малдан артық емес пе? - деп қайтарып жібереді. Салаба екінші рет келеді. Бұл жолы Пайғамбар қабағын түйіп:

- Аллаһқа ант етейін, егер шын тілесем мына тау мен тастың бәрі маған алтын боп берілер еді, бірақ мен қаламадым, - дейді.

Шындығында, Пайғамбардың үйінде апта бойы, кейде ай бойы тіске басар тамақ табылмаған кездер болған. Аллаһ Елшісі аузын ашарда 3-4 құрмамен шектелетін.

Уақыт өте келе «Байысам, кедей-кепшіктерге қол ұшын беріп, көбірек сауап жинамас па едім» деген ойлар мазалаған Салаба Пайғамбарға тағы да қолқа салады. Егер байыса, жарлы-жақыбайларға көмектесетінін айтып, Аллаһтың атымен ант ішеді. Пайғамбар Аллаһқа дұға жасап, Салабаның малы көбейе бастайды.

Бұрын Пайғамбарымыздың ізімен мешіттен шықпай, үзбей намаз оқитындығы үшін «мешіт құсы» атанып кеткен Салаба мешітке анда-санда ғана бас сұғатын болды, көбіне көп малын игере алмай намазын қаза етіп жүрді. Аз уақытта асып-тасқан малына жаңа жайылымдар іздеген ол тек жұма намаздарына келетінді шығарды.

Бірте-бірте оны да қойды. Осы уақытта зекет-садақа жайлы Аллаһтың аяттары түсіп, әр мұсылман шама-шарқынша өзгелерге көмектесіп жатқанда, Салаба:

- Бұларың қып-қызыл адам талау емес пе? - деп малының зекетін өтемей қойды.

Мұны естіген Пайғамбар:

- Қап, Салабаға обал болған екен, - деп мұңайды.

Салаба бір туысының жанына батыра айтуынан соң кедейлердің ақысын беріп, Аллаһ алдындағы күнәсін жумақ боп арық-тұрақ малын айдап Пайғамбарымызға келгенде, ол кісі Аллаһтың тыйымымен Салабаның малын енді қабылдай алмайтынын айтады.

Кейіннен Мұхаммед (с.ғ.с.) дүниеден қайтқанда, одан кейінгі халифалар хазірет Әбубәкір мен хазірет Омар да оның зекетін қабылдамады. Хазіреті Оспан тұсында Салаба қайтыс болар алдында құлағында:

«Шүкірін өтей алатын аз малың шүкірін өтей алмайтын көп малдан артық емес пе?» - деген Пайғамбарымыздың (с.ғ.с.) сөздері жаңғырып тұрды.

Авторы: Пернегүл ҮСЕНОВА